ชีวิต…ต้องการอะไร?

ไม่รู้ว่าทำไมวันนี้ ถึงมีคำถามนี้ วนเวียนอยู่ในหัวได้ตลอดทั้งวัน

ชีวิตเราต้องการอะไรกันแน่นะ?  ชื่อเสียง เงินทอง อำนาจ ตำแหน่ง หรือความยิ่งใหญ่อะไรในโลกใบนี้ที่เราต้องการ   ถ้าเงินคือคำตอบสุดท้าย  ทำไมคนรวยหลายคนถึงยังทุกข์  มันคงมีคำตอบที่ถูกต้องสักข้อ ซ่อนตัวอยู่ในโลกใบนี้ให้เราได้เรียนรู้

นึกย้อนกลับไปตอนที่เราเป็นเด็ก  เราเป็นเด็กบ้านอกที่มีความสุขที่สุดในโลก วิ่งเล่นในทุ่งนา อ่านหนังสือใต้ต้นไม้ใหญ่  ลมพัดเย็นๆ  เปิดวิทยุฟังเพลงที่เราชอบ  ตั้งใจเรียน  เป็นเด็กดี  เสาร์ อาทิตย์ ชอบไปนา  เพราะอยากช่วยแบ่งเบาความเหนื่อยของพ่อแม่  ชอบการที่ตัวเองอยู่ท่ามกลางท้องทุ่ง  มันเหนื่อย มันร้อน มันไม่สบายกาย  แต่มันกลับรู้สึกมีความสุข  มีอิสระ มีความสงบเกิดขึ้นในจิตใจ  ไม่มีอุปกร์เสริมความสุขมากเท่าทุกวันนี้  แต่จำได้ขึ้นใจว่า มีความสุขมากๆ ตอนนั้น ชีวิตไม่ต้องการอะไรเลย  เพราะรู้สึกว่า ชีวิตเรามีครบแล้ว  เรามีพ่อแม่ที่รักเรามาก มีบ้านให้อยู่ มีข้าวให้กิน มีโอกาสได้เรียนหนังสือ มีเพื่อนที่คอยวิ่งเล่นด้วยกัน  ในช่วงชีวิตที่เรามีอะไรต่ออะไรน้อยมาก  แต่เรากลับรู้สึกมีความสุขมาก  ใจความสำคัญของความสุขวัยเด็ก  คือการที่ใจเรามีอิสระ  สามารถทำอะไรก็ได้อย่างที่ใจเราอยากทำ ไม่ต้องแข่งขันกับใคร  ไม่อยู่ภายใต้การถูกบังคับจากใคร  มีเพียงใจเรากับธรรมชาติ คิดย้อนกลับไปทีไร  ก็ยังจำความรู้สึกนั้นได้ชัดเจนมาก

แต่เมื่อเราโตขึ้น เราถูกสังคมบอกให้เรา ต้องมีมากขึ้น การเติบโตไปเป็นคนที่สังคมคาดหวัง  บางทีก็สวนทางกันกับที่ใจเราคาดหวัง   จริงๆข้อแตกต่างของการเป็นเด็กกับผู้ใหญ่  อาจจะอยู่ตรงที่  การเป็นเด็ก  เราแค่รับผิดชอบความสุขของตัวเองเท่านั้น  แต่การเป็นผู้ใหญ่  เราต้องรับผิดชอบความสุขของคนอื่นด้วย  ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว และหน้าที่การงาน  ซึ่งเป็นสิ่งที่เราต้องเสียสละความเป็นอิสระบางอย่าง  เพื่อมาดูแลสิ่งที่เราต้องรับผิดชอบให้ดีที่สุด

ใกล้ถึงวันแม่  นึกถึงแม่ เมื่อก่อนเรามีความสุขมาก เราภูมิใจทุกครั้งเวลาที่เราทำอะไรบางอย่างสำเร็จ  แม่จะแอบยิ้มอยู่ข้างหลัง  และภูมิใจในตัวเราเสมอๆ เรียกได้ว่า เป็นแรงขับดันที่ดีที่สุดอยู่ข้างหลังเรา  การเติบโตไปทีละก้าว  โดยมีแม่คอยสนับสนุนอยู่ข้างหลัง  เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตเราเดินมาถึงวันนี้ได้

คำถามที่ว่า ชีวิต..ต้องการอะไร? อาจต้องใช้เวลาในการหาคำตอบ   เพราะในแต่ละช่วงวัยของชีวิต  อาจมีคำตอบที่แตกต่างกัน  เมื่อตอนเราเป็นเด็ก  เราแค่ต้องการสอบได้ที่ 1 เราแค่หวังให้ได้เรียนมหาลัยที่ดีที่สุด หรือเมื่อเรียนจบแล้ว เราอาจคาดหวังแค่ว่า เราต้องการได้งานที่ดีๆทำ ได้เติบโต และมีเงินมากพอที่สามารถเลี้ยงดูพ่อแม่ได้  เหมือนคำตอบมันจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

แต่มีสิ่งหนึ่งที่อยากให้คงไว้เหมือนเดิม  คือหัวใจที่เป็นเด็ก หัวใจที่มองโลกเป็นสีชมพู  ถึงแม้ว่า หลายครั้งในชีวิตจริง โลกจะเป็นสีเทา

เราชอบสายตาตัวเอง ที่มองเห็นความดีของคนอื่น  ถึงแม้คนๆนั้นจะบกพร่องในชีวิตไปบ้าง   แต่มันก็เป็นธรรมดาของมนุษย์เช่นนั้นเอง

พอเขียนบทความนี้ขึ้นมา  เหมือนเราได้คุยกับตัวเอง  และค่อยๆได้คำตอบ จากคำถามที่เราเฝ้าถามตัวเองมาทั้งวัน

บางที..ชีวิตเราอาจแค่ต้องการมีสายตาที่สามารถมองเห็นความดีของคนได้  เราสามารถรักผู้คนรอบข้างได้ การมีสายตาที่อ่อนโยนต่อมนุษย์  มันทำให้เรามีความสุขได้ง่ายขึ้น เราไม่ใช่คนที่ดีร้อยเปอร์เซ็นต์  เพราะฉะนั้น  เราก็ควรมีใจยอมรับว่า มนุษย์คนอื่นก็ไม่ได้มีดีร้อยเปอร์เซ็นต์เช่นกัน

สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ เราไม่ควรเอาใจไปตัดสินใคร ใช้สติ พิจารณา อย่าตัดสินคนอื่น ว่าคนนั้นไม่ดี คนนี้ไม่ดี  ให้มองมาที่ตัวเอง ว่าตัวเราดีพอแล้วหรือ การศรัทธา การเชื่อ  หรือการเรียนรู้จากใครบางคน ขอให้มีสติ  ขอให้พิจารณา  อย่าศรัทธาโดยไม่มีสติรู้ตัว ให้กลับมามองตัวเองบ่อยๆ  พิจารณาตัวเองบ่อยๆ แล้วเราจะมนุษย์ที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น

การผ่อนคลาย และอยู่กับธรรมชาติของจิตใจ มันน่าจะเป็นทางสายกลางที่ดีของเรา  ตอบตัวเองอีกครั้ง…สิ่งที่เราต้องการคือ การมีสายตาที่อ่อนโยน ที่สามารถมองเห็นความดีของมนุษย์ สิ่งนี้ ทำให้จิตใจเรามีความสุขได้ง่ายขึ้น  สิ่งนี้ทำให้เราไม่ตัดสินใคร สิ่งนี้ทำให้เราเป็นธรรมชาติ  และสิ่งนี้  ทำให้ชีวิตเราเบาขึ้นเยอะ

 

ขอบคุณแม่นะ  ที่ดูแลเลี้ยงดูหนูมาเป็นอย่างดี

ขอบคุณประสบการ์วัยเด็กที่สวยงาม และมีคุณค่ามากสำหรับชีวิตนี้

ขอบคุณที่มีสติพอ ที่จะเตือนตัวเองในวันที่รู้สึกว่า ไม่รู้จะตอบคำถามตัวเองยังไงดี

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close