บันทึก : เดือนที่ต้องบินทุกสัปดาห์ ตั้งแต่ต้นเดือน จนถึงสิ้นเดือน

 

ตอนเด็ก อยู่กลางทุ่งนา แหงนหน้ามองฟ้า เห็นเครื่องบิน เคยคิดว่า การได้นั่งอยู่บนเครื่องบินคงมีความสุขแน่ๆเลย เพราะเราจะได้เจอโลกกว้าง ไปเจอโลกที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน

พอโตขึ้นมา ได้ทำงานที่ต้องเดินทางเยอะมาก นั่งเครื่องบินมากกว่านั่ง BTS หรือ รถบัส

นึกถึงภาพตอนเด็ก แล้วคำถามเดิมก็ผุดขึ้นมา การนั่งเครื่องบินมันมีความสุขมากมายขนาดนั้นจริงๆหรอ

เอาจริงๆ มันก็มีข้อดี ตรงที่เราสามารถไปที่ไหนก็ได้ในโลกใบนี้
แต่สิ่งหนึ่งที่คิดได้ระหว่างอยู่บนเครื่องบินก็คือ

– ในช่วงที่ใจมันมีความทุกข์ ต่อให้ตัวนั่งอยู่บนเครื่องบินที่สูงลับฟ้า มันก็ทุกข์อยู่ดี ความทุกข์มันไม่ได้เกิดขึ้นแค่ตอนเราเดินบนดิน แต่มันอยู่ทุกที่ ที่หัวใจเราพามันไปด้วย

– ไม่ว่าจะคนจน หรือ คนรวย ขึ้นชื่อว่ามนุษย์ เราต่างก็มีความทุกข์คนละแบบ เผลอๆความทุกข์ของคนจนอาจดูเล็กน้อยไปเลยก็ได้ เมื่อเราได้เห็นความทุกข์ของนักธุรกิจระดับใหญ่ๆ แต่ก็นั่นแหละ เพราะเค้าต้องแก้ปัญหาระดับใหญ่ๆไง เค้าจึงรวยระดับนั้น เพราะระดับปัญหาและความท้าทายมันต่างกัน

– เดินทางไปไกลแค่ไหน ไม่สำคัญ สำคัญคือใครสักคนที่รักเรา รอเรากลับบ้าน การได้อยู่กับคนที่เรารัก เราอยู่ที่ไหนก็ได้ เพราะทุกที่ จะมีความรัก

– เดินทางบ่อย อาจดูสนุก แต่เอาเข้าจริงๆก็เหนื่อย แต่ก็นั่นแหละ มันคือความท้าทายหนึ่งของชีวิต เราโชคดีขนาดไหน ที่มีโอกาสทำงานที่ท้าทายแบบนี้ เพราะฉะนั้น จงลงมือทำให้ออกมาดีที่สุด

#แด่เดือนที่ต้องบินทุกสัปดาห์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close